Edmund Mieczysław Strużanowski (ur. 2 marca 1896 w Kurzanach, zm. 21 listopada 1993 w KrakowieMałopolski Słownik biograficzny uczestników działań niepodległościowych 1939-1956. Tom 14, Wyd. Barbara - B. Gąsiorowska, Kraków 2010, s. 73-75 (biogram autorstwa Zofii Korczyńskiej)) – polski wojskowy, kapitan piechoty, żołnierz Legionów Polskich, uczestnik wojny polsko-bolszewickiej i III powstania śląskiego, dwukrotny kawaler Orderu Virtuti Militari, po II wojnie światowej Komendant Główny Federacji Polskich Związków Obrońców Ojczyzny (1974–1993), Komendant Naczelny Związku Legionistów Piechoty (od 1993), w 1993 mianowany generałem brygady.
Życiorys Był synem Antoniego Strużanowskiego i Klotyldy z domu Bobowskiej. Uczęszczał do szkoły powszechnej i gimnazjum we Lwowie. Od maja 1913 był członkiem XX Drużyny Strzeleckiej. W czasie I wojny światowej, w sierpniu 1914 wstąpił do Legionów Polskich, służył w 13. kompanii III batalionu 3 Pułku Piechoty Legionów Polskich. Został ranny 27 października 1914. W stopniu kaprala, 6 lipca 1916 wyróżnił się w czasie walk pod Kostiuchnówką nad Styrem, za co 17 maja 1922 został odznaczony orderem wojskowym „Virtuti Militari” V klasy.