Wagon posiadał tylko jedną chłodnicę umieszczoną na końcu silnika. Podczas jazdy powietrze było dostarczane do niej poprzez kanał dachowy zamontowany na krawędzi dachu. Aby nie ograniczać widoczności, kanał wykonano częściowo ze szkłaBenzoltriebwagen der Berliner Straßenbahn. 1958, str. 35.. W wyniku tej modyfikacji zakłócone zostało położenie środka ciężkości wagonu, dlatego też konieczne stało się przesunięcie napędu o około 10 centymetrów.
Przebudowa na VT 135 501 i VT 135 502 Na początku lat 50. XX wieku przedsiębiorstwo Deutsche Reichsbahn podjęło decyzję o przebudowaniu dwóch pozostających jeszcze w ruchu wagonów. Prace modernizacyjne powierzono zakładom RAW Dessau. W trakcie trwającej w latach 1953–1958 przebudowy usunięto niemal wszystkie części pochodzące z oryginalnych wagonów, a wygląd zewnętrzny zmieniono całkowicie. Przebudowane wagony należały do najmniejszych pojazdów eksploatowanych przez DR. Przydzielono je do dyrekcji kolei w Chociebużu i garażowano w lokomotywowni w Luckau.
Eksploatacja wagonów zakończyła się w 1965 r. Wagon VT 135 501 otrzymał jednak jeszcze nowe oznaczenie 186 010-5.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wagony tramwajowe Linke-Hofmann-Werke Kategoria:Tramwaje w Berlinie