Opadająca za otworem silnie pochyła studnia ma wysokość około 8 m, a jej ściany są rozmyte. Od jej dna na północny zachód prowadzi korytarz o długości 4 m, kończący się 4-metrową studzienką. Dawniej można było z niego poprzez zacisk II dostać się do powstałego na pęknięciu skały korytarza o wysokość 6 m i szerokości 1 m, przechodzącego w niedostępne szczeliny. Korytarz ten jednak obecnie jest zawalony rumoszem. Z dna studni można natomiast poprzez 1,5 metrowy próg dostać się do ciasnego korytarza z resztkami kraty. Dawniej zamykano nią wejście do jaskini, ale wkrótce po zamontowaniu została zniszczona i obecnie jest wykorzystywana przez grotołazów do przywiązywania liny asekuracyjnej. Ciasny, 4–metrowej długości korytarzyk prowadzi do rozszerzenia znajdującego się w głównej szczelinie jaskini. Poprzez kilka progów i półek można stąd zejść na dno jaskini. Półki te znajdują się kolejno na głębokości 4, 15, 20 i 28 m. Składają się z zaklinowanych głazów. Z ostatniej północno-zachodniej szczelina prowadzi na stare dno, znajdujące się na głębokości 39 m.