spraw gospodarczych oraz absorpcji imigrantów. Nie udało mu się zdobyć mandatu w 1984, ani w wyborach w listopadzie 1988, jednak w skład dwunastego Knesetu wszedł 6 grudnia tego samego roku, zastępując Jigala Kohena. Stanął na czele komisji absorpcji imigrantów, był także członkiem komisji pracy i spraw społecznych. W 1992 utracił miejsce w parlamencie, do którego powrócił w cztery lata później z listy Likud-Geszer-Comet. W czternastym Knesecie zasiadał w komisjach absorpcji imigrantów oraz finansów, był także przewodniczącym izraelsko-polskiej parlamentarnej grupy przyjaźni oraz obserwatorem w NATO.

23 lutego 1999, wraz z Ze’ewem Binjaminem Beginem i Dawid Re’emem odłączyli się od macierzystej frakcji tworząc Herut – Ruch Narodowy (ugrupowanie nawiązujące nazwą do partii Herut Menachema Begina). Ugrupowanie powstało w proteście przeciwko negocjacjom pokojowym z Palestyńczykami i ratyfikacji przez rząd Binjamina Netanjahu memorandum z Wye River oddającego ziemię w okolicach Hebronu. Politycy Herutu współtworzyli Unię Narodową i z jej listy Kleiner uzyskał reelekcję w wyborach w 1999. W Knesecie XV kadencji zasiadał w komisjach: spraw gospodarczych; kontroli państwa; finansów;