spraw zagranicznych i obrony oraz ds. statusu kobiet i równouprawnienia. Ponownie stanął także na czele izraelsko-polskiej parlamentarnej grupy przyjaźni. Po wycofaniu się Beniego Begina z polityki został przewodniczącym Herutu – Ruchu Narodowego. 1 lutego 2000 odłączył się od Unii Narodowej – w proteście przeciwko tworzeniu jednej frakcji parlamentarnej z partią Nasz Dom Izrael – i do końca kadencji zasiadał w ławach Knesetu jako jedyny poseł Herutu. W wyborach w 2003 utracił miejsce w parlamencie.
Powrócił do Likudu, w 2013 został przewodniczącym partyjnego sądu koleżeńskiego, usiłował uzyskać tekę ministra sprawiedliwości.
Jest zaciekłym przeciwnikiem jakichkolwiek prób zawarcia pokoju z Palestyńczykami na zasadzie „ziemia za pokój”. Poza hebrajskim posługuje się angielskim, niemieckim, arabskim, jidysz i polskim.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Telawiwskiego Kategoria:Izraelscy działacze społeczni Kategoria:Izraelscy dziennikarze Kategoria:Izraelscy prawnicy Kategoria:Izraelscy samorządowcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Monachium Kategoria:Politycy Likudu Kategoria:Politycy Unii Narodowej (Izrael) Kategoria:Posłowie do Knesetu X kadencji Kategoria:Posłowie do Knesetu XII kadencji Kategoria:Posłowie do Knesetu XIV kadencji Kategoria:Posłowie do Knesetu XV kadencji Kategoria:Urodzeni w 1948