Powstanie Bokserów W maju 1898 zgłosił się do niemieckiej Jednostki Wojskowej w Śremie, aby odbyć obowiązkową służbę wojskową. Został oddelegowany do Poznania, a następnie do Gdańska, gdzie wyraził chęć wzięcia udziału w pruskiej misji wojskowej do Chin w celu zwalczania Powstania Bokserów, skierowane przeciwko cudzoziemcom i dynastii Qing. Do Chin przypłynął latem 1899 i jako sanitariusz brał udział w działaniach wojennych. Do Europy powrócił w 1903 roku. Następnie wyjechał wraz z rodziną do Hesji, skąd wrócili w 1909.
Wielka Wojna We wrześniu 1914 roku, jako weteran walk w Chinach, został wcielony do Armii Cesarskiej i jako artylerzysta walczył na froncie wschodnim z Rosjanami. Brał udział m.in. w bitwie pod Tannenbergiem. Po rozejmie z Rosją miał zostać przetransportowany pociągiem na zachód, ale zdezerterował i wrócił do Śremu, a następnie do Studzianny.
Powstanie wielkopolskie Po wybuchu powstania szybko wstąpił do Kompanii Kórnickiej. Brał udział w walkach z Niemcami, oraz oswobadzaniu garnizonu śremskiego i przejęciu go z rąk niemieckich 30 grudnia 1918. Następnie brał udział w walkach pod Lesznem. Krótko po podpisaniu rozejmu w Trewirze, ze względu na wiek został zwolniony ze służby.