Późniejsze życie W 1919 roku został wybrany jako sołtys we wsi Studzianna. Tam czynnie się udzielał. Założył m.in. Ochotniczą Straż Pożarną. W 1926 jawnie wystąpił przeciwko Józefowi Piłsudskiemu po zamachu majowym. Po wybuchu II wojny światowej był ścigany listem gończym w związku z akcją Tannenberg, ale wskutek błędu w nazwisku (Bonietzki) nie został aresztowany. Uniknął tym samym rozstrzelania na rynku w Śremie lub w Książu Wielkopolskim. Po zakończeniu wojny brał udział w odbudowie Poznania. Tak jak przed wojną został wybrany sołtysem i był nim aż do rezygnacji w 1959 roku. Zmarł 18 sierpnia 1963 roku w Studziannie. Został pochowany w Dolsku, a jego szczątki zostały w 2018 roku przeniesione na cmentarz komunalny w Śremie.
Był żonaty z Marianną z d. Wąsik (1877–1964) z którą miał piątkę dzieci.
Odznaczenia Stalowy medal za Kampanię Chińską (1901) Krzyż Żelazny II klasy (1915) Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari (1919) Brązowy Krzyż Zasługi (1925)
Przypisy
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Brązowym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polacy odznaczeni niemieckim Krzyżem Żelaznym Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Urodzeni w 1877 Kategoria:Zmarli w 1963