Akt II Andromeda cieszy się zbliżającym się ślubem z Fineuszem, gdy Tymant oznajmia, że los wskazał jednak ją jako ofiarę. Dziewczyna uznaje się winna gniewu bogów. Fineusz oskarża Andromedę o chłód serca. Spiera się z jej ojcem o rozumienie woli bogów i prawo króla do postawienia życia córki ponad prawami obowiązującymi poddanych. Cefeusz uważa jednak, że nie może sprzeniewierzyć się swoim obowiązkom stróża prawa i porządku w państwie. Żegna się ze swą córką, która zostaje odprowadzona na miejsce kaźni. Perseusz ma nadzieję, że tego dnia dojdzie jednak od ślubu Andromedy, ale że jej małżonkiem zostanie osoba godniejsza niż Fineusz.
Akt III mały|Perseusz ratujący Andromedę. P. P. Rubens Andromeda zostaje przykuta przez dwa wiatry do skały nadmorskiej. Samotna oczekuje na śmierć. Zjawia się Kajsopeja i ubliża niesprawiedliwym bogom, którzy wydali na śmierć niewinną dziewczynę, a ocalili ją winowajczynię. Ma nadzieję rozgniewać nieśmiertelnych i skierować ich gniew przeciw sobie, ale niebo milczy. Wówczas urąga Fineuszowi, który nie pospieszył na ratunek ukochanej, a którego Andromeda broni. Kiedy Kasjopeja chce popełnić z rozpaczy samobójstwo, nadlatuje na Pegazie Perseusz. Kasjopeja obiecuje mu rękę córki.