Główny bohater książki, pomimo wątpliwości, postanowił podjąć próbę rezygnacji z materiałów pomocniczych. Ostatni mecz krykieta, rozgrywany pod koniec powieści, kiedy Tom i jego koledzy mieli pod osiemnaście lat i niebawem mieli opuścić szkołę, ukazał dojrzałość dystyngowanych młodych dżentelmenów. Rywalizowali ze sobą z dużą wprawą i honorem, nawet najmniej wysportowani chłopcy prezentowali godne podziwu opanowanie i wytrwałość. Ich priorytety uległy zmianie. W rozgrywkach sportowych najważniejsza stała się dla nich sama gra, a nie zwycięstwo, dlatego mecz krykieta skończył się honorową porażką drużyny z Rugby. Na zakończenie tytułowy bohater stwierdził, iż jego postawa przyczyniła się poniekąd do reformy całej szkoły, gdyż w trakcie kilku lat jego edukacji nastąpiło wiele zmian na lepsze w relacjach między uczniami wszystkich szczebli.