Odwłok larw ma ujścia gruczołów zapachowych zlokalizowane grzbietowo na czterech błonach międzysegmentalnych. U samic budowa odwłoka, w tym genitaliów, jest zwykle prosta. Samce, z wyjątkiem części Ceratocombidae, mają odwłok asymetryczny, nadzwyczajnie skomplikowanej budowy. Asymetria w większości przypadków jest prawoskrętna, ale u Dipsocoridae lewoskrętna. Część laterotergitów samców przybiera formę podobną do przydatek. Płytka subgenitalna u samców może nie występować, natomiast jeśli jest obecna, to tworzy ją siódme sternum. Genitalia samców mają paramery swymi podstawami połączone bezpośrednio z aparatem stawowym fallusa.
Biologia i występowanie Takson ten rozprzestrzeniony jest kosmopolitycznie, ale najliczniej reprezentowany jest w strefie tropikalnej. W Europie odnotowano 11 gatunków, z których w Polsce stwierdzono 7 (zobacz: Dipsocoromorpha Polski).
Owady te prowadzą skryty tryb życia. Zasiedlają wilgotną ściółkę, rozkładającą się materię roślinną, mchy i inną niską roślinność oraz okresowo zalewaną strefę pobrzeży strumieni, jezior i namorzyn. Bytują pod kamieniami i pod korą. Niektóre potrafią szybko biegać, inne zdolne są do oddawania skoków.