Formy długoskrzydłe przedstawicieli wszystkich rodzin przylatują do sztucznych źródeł światła, co może sugerować występowanie ich również w mikrosiedliskach nadrzewnych.
Gatunki o poznanych preferencjach pokarmowych zajmują pozycję troficzną drapieżników aktywnie wyszukujących swe ofiary, którymi padają drobne stawonogi. Ponadto u niektórych Dipsocoridae obserwowano posilanie się na martwych jętkach, a budowa kłujki niektórych Ceratocombidae może sugerować żerowanie na pleśni.
Samice Schizopteridae prawdopodobnie są w stanie wyprodukować tylko jedno jajo jednocześnie, gdyż zajmuje ono większą część wnętrza odwłoka.
Ze względu na zajmowane siedliska i objawiane zachowanie przedstawiciele infrarzędu często są odławiani w trakcie badań prowadzonych za pomocą pułapek Barbera, aparatu Tullgrena i pułapek świetlnych.
Taksonomia i ewolucja Nadrodzinę tę klasyfikuje się w infrarzędzie Dipsocoromorpha wraz z monotypową nadrodziną Stemmocryptoidea.