W następstwie holenderskiej rewizji konstytucji z 1922 r., w której termin „kolonia” został zastąpiony przez „terytorium zamorskie”, rozporządzenie rządu z 1865 r. zostało zastąpione ustawą zasadniczą Surinamu (niderl. Staatsregeling van Suriname) w dniu 1 kwietnia 1937 r. Ustawa podstawowa zmieniła nazwę Rady Kolonialnej na Surinam (niderl. Staten van Suriname) i zwiększyła liczbę jej członków z 13 do 15.
Po II wojnie światowej, podczas której holenderski rząd na uchodźstwie zobowiązał się do rewizji stosunków między Holandią a jej koloniami, ustawa zasadnicza została poddana gruntownej zmianie. W marcu 1948 r. holenderski parlament przyjął zmiany do ustawy zasadniczej, które wprowadziły powszechne prawo wyborcze zarówno dla mężczyzn, jak i kobiet, co zwiększyło liczbę członków z 15 do 21, powołano również radę College van Algemeen Bestuur, która miała pomagać gubernatorowi w codziennym zarządzaniu, a która była prekursorem gabinetu ministrów. Nowa konstytucja weszła w życie w lipcu 1948 r.