W listopadzie 1795 r. Towarzystwo zostało upaństwowione przez Republikę Batawską. Od tego czasu do 1954 r. Republika Batawska i jej następcy prawni (Królestwo Holandii i Królestwo Niderlandów) rządzili terytorium jako kolonią narodową, z wyjątkiem okresu brytyjskiej okupacji między 1799 a 1802 r., oraz między 1804 a 1816 r.
Po przejęciu Republiki Batawskiej w 1795 r. rząd holenderski wydał różne przepisy rządowe dla Surinamu (niderl. Regeringsreglement voor Surinam), ustanawiając rząd kolonii. W 1865 r. nowe rozporządzenie rządowe zastąpiło poprzednie rozporządzenie z 1832 r., które teoretycznie nadało Surinamowi ograniczoną autonomię. Elita kolonialna otrzymała prawo wyboru rady kolonialnej (niderl. Koloniale Raad), która współrządziłaby kolonią wraz z gubernatorem generalnym mianowanym przez koronę holenderską. Rada Kolonialna mogła decydować między innymi o budżecie kolonii, który podlegał zatwierdzeniu przez holenderską koronę, ale nie przez parlament.