Prace w dużej mierze wykonywali bezinteresownie członkowie klubu Pogoń. Stadion został uroczyście otwarty 1 maja 1913 roku. Poświęcenia obiektu dokonał ks. biskup Władysław Bandurski, po czym swoje przemowy wygłosili kolejno: założyciel i pierwszy prezes Pogoni, Eugeniusz Piasecki, wiceprezydent miasta Leonard Stahl, delegat Cracovii, Wacław Wojakowski, inż. Gewandter (w imieniu Hasmonei Lwów), Jan Nawrocki (w imieniu Czarnych Lwów), Pawłowski (w imieniu Sparty Lwów) i ks. biskup Bandurski. Po przemówieniach odbył się inauguracyjny mecz piłkarski – sparing pomiędzy Pogonią Lwów i Cracovią, zakończony zwycięstwem gospodarzy 3:1 (nieco ponad rok wcześniej, 31 marca 1912 roku na otwarcie stadionu Cracovii w Krakowie również rozegrano mecz pomiędzy tymi zespołami, wówczas zakończony remisem 2:2). W spotkaniu tym w barwach Pogoni debiutował Wacław Kuchar, najbardziej uzdolniony i wszechstronny sportowiec w historii tego klubu. Uroczystości zwieńczył wieczorny bankiet, wydany w restauracji Zakopane. Początkowo obiekt pozbawiony był bieżni lekkoatletycznej, a lekkoatleci Pogoni korzystali ze stadionu w Parku Towarzystwa Zabaw Ruchowych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Park Sportowy im. Marszałka Polski Edwarda Śmigłego-Rydza we Lwowie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.