Pogoń Lwów uczestniczyła w Mistrzostwach Galicji zorganizowanych przez Związek Polski Piłki Nożnej. W pierwszej edycji w 1913 roku zajęła 3., ostatnie miejsce, w kolejnej edycji rok później rozgrywek z powodu wybuchu I wojny światowej nie dokończono. Po wybuchu wojny w 1914 roku Lwów na niespełna rok został zajęty przez wojska rosyjskie. Dzięki opiece dozorcy Dymitra Bruchala stadion Pogoni przetrwał ten okres bez szwanku. Podczas wojny, pomimo wyjazdu wielu Lwowian na fronty i ogólnej dezorganizacji życia, nie zaniechano zupełnie aktywności sportowych. Na stadionie Pogoni nadal organizowano mecze, wykorzystywano nawet jeńców rosyjskich do prac porządkowych na obiekcie. W 1916 roku doprowadzono także na boisko wodociąg. Dużym zainteresowaniem cieszyły się w tym okresie spotkania drużyny „Wojskowej” (złożonej z graczy wojskowych przeważnie obcej narodowości, którzy służyli tymczasowo we Lwowie w armii Austro-Węgierskiej) i „Cywilnej” (złożonej głównie z uczniów szkół średnich). 20 sierpnia 1916 roku zorganizowano nawet spotkanie anonsowane jako mecz międzypaństwowy Austria – Węgry. Dodatkową atrakcją podczas meczu miał być bufet zaopatrzony w kuchnie polowe. Impreza ściągnęła na obiekt Pogoni nadzwyczajną ilość widzów.