Cyrylica Uslara thumb|400px|Alfabet abchaski w wersji M. R. Zawadskiego (1887) thumb|Alfabet abchaski w wersji Maczawarianiego i Gulii (1892) W 1862 r. rosyjski uczony Piotr Uslar wydał pierwszą gramatykę języka abchaskiego – monografię „Abchazskij język” (Абхазский язык, pol. Język abchaski). W książce tej opublikowany został pierwszy alfabet abchaski.
Alfabet abchaski stworzony przez Uslara opierał się na cyrylicy. Przy tworzeniu alfabetu Uslar wykorzystał wzorce przyjęte przez Andreasa Johana Sjögrena i wykorzystane przez niego w latach 40. XIX wieku przy tworzeniu alfabetu osetyjskiego na bazie cyrylicy. Pierwszy abchaski alfabet składał się z 55 znaków (w publikacji wszystkie są podane tylko w formie odręcznej). Znaczna część liter została zapożyczona z alfabetu rosyjskiego: а, б, в, г, д, е, ж, з, і, к, л, м, н, о, п, р, с, т, у, ф, х, ц, ч, ш, ѵ. Niektóre litery były zmodyfikowanymi literami alfabetu rosyjskiego: Ӡ, ҩ, ҽ, ꚏ, ꚅ, ꚗ. Z alfabetu greckiego Uslar przejął litery ꚃ i ꚍ, z gruzińskiego: წ, ჭ i inne, z łacińskiego: һ, ꚕ, ј, ԛ. Ponadto w alfabecie umieszczono różne znaki diakrytyczne: brewis (˘) nad literami ꚅ, τ, ꚏ, ҽ, ш, ꚗ, cedylla (¸) pod literami г, к, п, с, т i akcent ostry (´) nad literą х.