W 1865 r. pod kierunkiem generała Bartołomieja wydano pierwszy słownik języka abchaskiego, w którym wykorzystano alfabet Uslara z niewielkimi zmianami. Również w nieco zmodyfikowanej formie alfabet ten został użyty w słowniku w 1892 r., opracowanym przez K. D. Maczawariani i Dmitrija Jozifowicza Gulię.
thumb|400px|Alfabet ze słownika A. Czoczui (1925) W 1887 r. Michaił Zawadski wydał przedruk gramatyki Uslara. Odręcznie napisany alfabet z pierwszego wydania został zastąpiony wersją drukowaną, jednocześnie wprowadzone zostały niewielkie zmiany w wyglądzie alfabetu. Cedyllę zastąpiono przecinkiem, a gruzińskie litery literami cyrylicy. Piśmiennictwo abchaskie zaczęło się rozwijać na podstawie tego wariantu alfabetu.
Pod koniec XIX zmodyfikowany wariant alfabetu Uslara-Zawadskiego został przyjęty przez Komitet tłumaczeń abchaskich, który zajmował się przekładem Biblii na język abchaski. Przy wykorzystaniu tego alfabetu była publikowana głównie literatura religijna, ale w niewielkim nakładzie także edukacyjna i artystyczna. Z niewielkimi zmianami alfabet ten wykorzystano w serii słowników, stworzonych przez Andrieja Maksimowicza Czoczuę (pierwszy słownik został wydany w 1909 r. i był przedrukowywany z niewielkimi zmianami do 1925 roku).