Przedtułów ma silnie blaszkowate żeberka na pleurytach i bruzdę na przedpiersiu. Odnóża wszystkich par mają trójczłonowe stopy. Odwłok ma parzyste trichobotria, a szwy jego spodniej strony dochodzą do jego bocznych krawędzi. U samców na sternitach odwłoka zwykle obecne są androkonia, umieszczone na ich częściach o zmodyfikowanej budowie. Dziewiąty segment odwłoka samic ma gonokoksyty (dźwigacze walw drugiej pary) połączone wzdłuż linii środkowej lub całkowicie zlane ze sobą. Ponadto genitalia samic cechują się w większej części błoniastymi walwulami pierwszej pary oraz zesklerotyzowanym rowkiem w nasadowej części spermateki – tę ostatnią cechę uznaje się za synapomorfię rodziny.
Biologia i ekologia Wszystkie żółwinkowate są fitofagami ssącymi soki roślin. Żerować mogą na ich częściach nadziemnych jak i na ich częściach nasadowych, samemu pozostając zagrzebanymi w glebie lub piasku. Najczęściej pokarmowo związane są z roślinami zielnymi, w tym z trawami. Niektóre gatunki uczestniczą w zapylaniu roślin np. Cantao ocellatus (zapyla drzewa Macaranga peltata w Indiach) i Scutiphora pedicellata.