rejestry przedsiębiorstw z 1762 roku wykazały, że 34 z 93 plantacji należało do Anglików. Brytyjczycy stanowili główne zagrożenie zewnętrzne dla holenderskiej kontroli nad koloniami od 1781 do 1796 r., kiedy to Wielka Brytania uzyskała de facto nad nimi kontrolę. Po nalocie korsarzy w lutym 1781 r. okupacja brytyjska trwała do stycznia 1782 r., kiedy wyspa została odzyskana przez Francuzów, a następnie przekazana Holendrom.
Brytyjczycy przekazali rząd nad Demerarą Holendrom w 1802 r. na warunkach pokoju w Amiens, ale rok później przejęli kontrolę nad nią W 1812 roku Brytyjczycy połączyli Demerarę i Essequibo w kolonię Demerara-Essequibo. Kolonie zostały scedowane do Wielkiej Brytanii przez traktat zawarty między Holandią i Wielką Brytanią w dniu 13 sierpnia 1814 roku. Stabroek, jako stolica kolonii znajdującej się pod panowaniem Holendrów, został przemianowany na Georgetown w 1812 roku. Mocarstwa kolonialne ustanowiły gubernatora, a lokalne przepisy zostały ustalone przez Trybunał Polityki.