z trzecim mężem, posłem i ministrem Obèye Diopa, rozwiodła się doczekawszy się pięciorga dzieci. Doświadczenia z nieudanych małżeństw poprowadziły ją do zaangażowania się w wielu stowarzyszeniach wspierających edukację i walkę o prawa kobiet. Publikowała artykuły w prasie i wygłaszała liczne przemówienia na ten temat.
W 1979 roku poprzez Nouvelles éditions africaines wydała swoją pierwszą powieść Une si longue lettre, utrzymaną w stylu epistolarnym, w której bohaterka-narratorka Ramatoulaye podsumowuje swoje życie po śmierci męża. Książka ta ukazuje rodzący się w obliczu tradycji społecznych i religijnych nurt feministyczny w Afryce. Powieść po wydaniu spotkała się z ogromnym uznaniem czytelników i krytyków, zdobyła nagrodę Noma for Publishing in Africa na Targach Książki we Frankfurcie w 1980 r. Promowała prawa kobiet, zwłaszcza zamężnych, również poza literaturą.