Wygłaszała przemówienia i pisała artykuły na temat życia kobiet, szczególnie tych znajdujących się w niekorzystnej sytuacji życiowej.
Zmarła wkrótce na raka, przed publikacją jej drugiej powieści, Un chant écarlate, która opowiada o mieszanym małżeństwie Senegalczyka z Francuzką, nieudanym z powodu egoizmu męża i różnic kulturowych.
Szkoła średnia w Gorée (Dom Edukacyjny Mariamy Bâ) nosi jej imię.
Dzieła Bâ odzwierciedlają przede wszystkim warunki socjalne panujące w jej najbliższym otoczeniu oraz w całej Afryce, a także wynikające z nich problemy: poligamia, kasty i wyzysk kobiet w pierwszej powieści oraz sprzeciw ze strony rodziny, brak zdolności przystosowania się do nowego środowiska kulturowego w małżeństwie międzyrasowym w drugiej.
Uznanie Pisarka Mariama Bâ jest jedną z pionierek literatury senegalskiej. Uzyskała rozgłos dzięki swojemu pierwszemu dziełu zatytułowanemu Une si longue lettre z 1979 roku. W swojej powieści opisuje nierówności między mężczyznami a kobietami, problemy kast społecznych, niesprawiedliwość wobec kobiet, wierzenia religijne, a także lokalne zwyczaje i rytuały, w tym pogrzeb.