Pracę związaną z katalogowaniem kontynuował jako wolontariusz, pełniąc dalej równocześnie obowiązki kapłańskie.
Działalność bibliotekarska Pierwsze prace Martina Schrettingera w Bibliotece Królewskiej i Nadwornej w Monachium polegały na uporządkowaniu wydań Biblii, następnie działu „filozofia”, dla którego Schrettinger zaproponował własny projekt układu książek. W 1812 w trakcie zebrania Bibliotecznej Komisji Administracyjnej zaproponował odejście od ustawienia książek według dziedzin wiedzy, a tym samym odejście od katalogów systematycznych. Ostatecznie w 1814 zgodzono się na działowe ustawienie książek według propozycji Schrettingera. Księgozbiór miał być podzielony na 12 głównych kategorii: Encyklopedie, Filozofia, Historia, Matematyka, Fizyka, Antropologia, Filologia, Estetyka, Polityka, Medycyna, Prawo, Teologia, w ramach których zaproponowano 200 grup. Książki i opisy otrzymały oznaczenia numerowe, następnie na podstawie kart z opisami stworzono jeden katalog alfabetyczny. Kolejnym etapem było stworzenie katalogu rzeczowego. Do śmierci Schrettingerowi udało się skatalogować ok. ¼ zbiorów biblioteki (ok. 84 000 tysiące tomów).