Będąc praktykującym bibliotekarzem Schrettinger starał się również stworzyć podstawy teoretyczne wiedzy o bibliotece i zawodzie bibliotekarza. Efektem było wydanie podręcznika Próby pełnego podręcznika wiedzy o bibliotece albo wprowadzenia do kompletnych czynności bibliotekarza, ujętego w formie naukowej (część 1. i 2. w 1808, część 3. w 1810, część 4. w 1829). W 1834 ukazało się kolejne ważne dzieło Schrettingera Podręcznik wiedzy o bibliotece, szczególnie do użytku bibliotekarzy, którzy swoje prywatne zbiory pragną samodzielnie urządzić; mogący także posłużyć jako myśl przewodnia do wykładów z dziedziny bibliotekoznawstwa
Według Schrettingera organizacja biblioteki winna mieć na celu jak najszybsze wyszukanie książki. Zwracał uwagę na bezpieczeństwo zbiorów postulując np. lokalizację bibliotek w miejscach suchych, z dala od miejsc mogących powodować zagrożenie pożarem lub pyłem. Zalecał utrzymywanie sal bibliotecznych w czystości, odkurzanie książek, a także ochronę zbiorów przed kradzieżą np. poprzez zabezpieczenie okien. Jako bardzo ważne traktował notowanie wypożyczeń i przeglądanie zwracanych książek.