Egzekucja w Falejówce – masowa egzekucja publiczna dokonana przez Niemców 20 marca 1944 we wsi Falejówka.
Historia Egzekucja została dokonana podczas II wojny światowej w dniu 20 marca 1944, tj. w końcowym okresie okupacji niemieckiej na obszarze ówczesnego Landkreis Sanok.
Na początku stycznia 1944 zatrzymani zostali dwaj mieszkańcy wsi Falejówka (Mieczysław Batruch, Ryszard Belzeman) i pięciu mieszkańcy wsi Pakoszówka (Ludwik Błaszczak, bracia Antoni Dąbrowski i Władysław Dąbrowski, Stanisław Pisula, Jan Winnicki). Zostali oni aresztowani pod zarzutem uczestnictwa w ruchu oporu. Ich pojmanie było częścią akcji aresztowań przez gestapo członków Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich na przełomie 1943/1944 (skutkującej tu zatrzymaniem kilkunastu osób, w tym Alojzego Bełzy ps. „Alik”).
Zatrzymania dokonali funkcjonariusze placówki gestapo w Sanoku: Leo Humeniuk, Johann Bäcker, Max Lesch przy udziale Karola Wojtasa (syn nacjonalisty ukraińskiego i sołtysa Falejówki, Franciszka Wojtasa). Aresztowani byli przesłuchiwani i torturowani, po czym część z nich była przewieziona do Tarnowa od 18 stycznia 1944. Dwudziestu z zatrzymanych zostało przetransportowanych do Rzeszowa 2 lutego 1944. Niektórzy z aresztowanych na przełomie 1943/1944 przeżyli, np.