Od najmłodszych lat interesowała się muzyką i literaturą. Gra na: wiolonczeli, fortepianie, gitarze, oraz w stopniu podstawowym na cymbałkach i flecie prostym, jest uzdolniona wokalnie. Już w szkole podstawowej pisała pamiętniki oraz listy do przyjaciół. W gimnazjum zaczęła tworzyć pierwsze wiersze o miłości oraz pierwsze powieści w zeszytach, które sama przygotowywała w formie książki. W czasach liceum opiekę nad artystką roztoczyła polonistka mgr Agnieszka Kołek. W tym okresie pisarka zaczęła zdobywać pierwsze nagrody w konkursach międzyszkolnych, powiatowych. Zaczęły ukazywać się pierwsze prace drukiem dzięki projektowi „Herbaciarnia” organizowanemu przez Panteon Narodowy w Krakowie. W miesięczniku fundacji PN „Pasja” ukazał się pierwszy esej Gabrieli, pod panieńskim nazwiskiem pt. „Bo przecież nikt z nas nie może wybrać sobie epoki, w której będzie żył”.