18 lipca 1918 roku „Maud” wyruszyła z Vardø na wody Arktyki. We wrześniu 1918 roku utknęła na prawie rok przy przylądku Czeluskin i dopiero 12 września 1919 roku udało się ją wypchnąć na otwarte wody. „Maud” popłynęła dalej na wschód, lecz było już zbyt późno, by przedostać się na północ. 21 września statek utknął ponownie w lodzie i załoga zmuszona była zimować na wybrzeżu wyspy Ajon, ok. 800 km od krańca Północnej Drogi Morskiej. Wyprawa została wznowiona w lipcu 1920 roku i 28 lipca „Maud” dotarła do Nome na Alasce. W Nome czterech z ośmiu uczestników wyprawy zdecydowało się na powrót do domu. Amundsen planował wrócić na wybrzeże Syberii, by tam rekrutować nowych członków załogi i kontynuować wyprawę, jednak warunki lodowe były jeszcze gorsze niż wcześniej i po awarii wału napędowego Amundsen zmuszony był do ponownego, trzeciego zimowania. W lipcu 1922 roku „Maud” była wolna od lodu, lecz z powodu uszkodzenia śruby okrętowej Amundsen skierował statek ponownie do Stanów Zjednoczonych, by dokonać napraw i uzupełnić zapasy. Sam udał się do Norwegii, by załatwić sprawy finansowe.