Stefania Ordyńska (wł. Julia Stefania Ordyńska-Morawska z domu Stadnik) (ur. 16 lutego 1882 w Wielopolu Skrzyńskim, zm. 10 lutego 1968 we Wrocławiu) – polska malarka.
Życiorys mały|Grób Stefanii Ordyńskiej na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Córka Aleksandra Stadnika i Marii z Rzepków. Od dzieciństwa przejawiała talent plastyczny, zachęcana przez ojca do rysowania i malarstwa. Po ukończeniu gimnazjum w Brzesku wyjechała do Krakowa, gdzie studiowała na Akademii Sztuk PięknychJacek Filip, Stefania Ordyńska-Morawska 1882-1968. (UTW), Nieoficjalny Portal Miasta Brzeska i Okolic 9 lutego 2018. 18 stycznia 1903 poślubiła Ryszarda Ordyńskiego, który był wówczas nauczycielem. W 1908 otrzymała z uczelni list polecający i wyjechała do Rzymu, a następnie do Florencji, gdzie uzupełniała wykształcenie poznając malarstwo włoskiego gotyku i renesansuStefania Ordyńska-Morawska, Desa Unicum. W 1910 wyjechała do Paryża, rok później rozwiodła się z Ryszardem Ordyńskim. Przebywając w Paryżu przebywała w środowisku bohemy z Montparnasse, wystawiała prace na Salonach Jesiennych, przyjaźniła się z Olgą Boznańską. W 1916 przebywała w Rákoskeresztúr, a rok później w Lozannie. W 1919 przebywała w Brnie, a następnie przyjechała do Brzeska. 20 października 1920 poślubiła Włodzimierza Morawskiego, inżyniera elektryka z Warszawy.