Latem 1939 przyjechała do Warszawy w związku z planowaną wystawą indywidualną jej prac, która miała się odbyć jesienią w Zachęcie. Wybuch II wojny światowej pokrzyżował te plany oraz uniemożliwił artystce powrót do Paryża, wyjechała wówczas do siostry mieszkającej w Brzesku i tam spędziła całą okupację, działała w Armii Krajowej, fałszowała dokumenty, tworzyła falsyfikaty. Podczas wojny utraciła paryskie mieszkanie i pracownię, a podczas powstania warszawskiego spłonęły jej prace. Po 1945 mieszkała w Krakowie, ale często przebywała w Brzesku, wstąpiła do krakowskiego oddziału Związku Polskich Artystów Plastyków. W czerwcu 1947 wyjechała do Paryża, niestety nie udało jej się zdobyć własnej pracowni i zmuszona była korzystać z pomocy znajomych. Nie mogąc się odnaleźć w poczuciu osamotnienia podjęła decyzję o powrocie na stałe do Polski, 18 czerwca 1962 zamieszkała u krewnych we Wrocławiu. Zmarła 10 lutego 1968, pochowana została na Cmentarzu Grabiszyńskim.

W 1962 została odznaczona przez Prezydenta Polski na Uchodźstwie Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski "za zasługi na polu twórczości artystycznej".