Jan Korzenny (ur. 14 kwietnia 1925 w Łomnej Górnej, zm. 21 kwietnia 2010 w Trzyńcu) – był nauczycielem akademickim, filologiem i literaturoznawcą w dziedzinie czesko-polskich relacji literackich. Poświęcił się także polskiej literaturze regionalnej i historii Śląska Cieszyńskiego ze szczególnym uwzględnieniem doliny łomniańskiej.
Życiorys Pochodził z rodziny nauczycielskiej. Ojciec Jan Korzenny był dyrektorem polskiej szkoły w Łomnej Górnej. Od roku 1945 do roku 1958 kierował szkołą w Łomnej Dolnej. Matka Olga, z domu Wawrosch, uczyła w łomniańskich szkołach zajęć praktycznych. Brat Erwin (1924) zginął na froncie, siostra Olga, (1929) mieszkała i pracowała w Łomnej Dolnej.
Uczył się w Polskim Gimnazjum Realnym w Orłowej. Naukę w gimnazjum ukończył w roku 1948 maturą. Po maturze studiował polonistykę na Uniwersytecie Palackiego w Ołomuńcu pod kierunkiem prof. J. Béliče, Kralička, J. Bečki i wielu innych - studium ukończył doktoratem nauk pedagogicznych (1952). Jako student był zaangażowany w ruchu studenckim, w latach 1948–1952 był przewodniczącym organizacji „Jedność Akademicka”, której celem było podniesienie świadomości o polskiej kulturze narodowej, zwłaszcza na obszarze Śląska Cieszyńskiego.