W latach 1951–1961 pracował w Instytucie Słowiańskim na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Palackiego jako asystent skupiający się na literaturze polskiej, jej aspektach regionalnych, związkach i wpływach na pograniczu czesko-polskim.
Po utworzeniu Instytutu Pedagogicznego w Ostrawie (1964) Jan Korzenny objął kierownictwo Katedry Języków Obcych i zbudował na tej uczelni wydział polonistyki, który przyczynił się do powstania koncepcji polskiej edukacji regionalnej. Rozwinął też współpracę z uczelniami w Polsce. Kierownikiem tego wydziału był 20 lat. Poświęcił się przygotowaniu nauczycieli języka polskiego i literatury, był autorem wielu podręczników dla uczniów polskich szkół mniejszościowych, redaktorem wydawnictwa Profil - redagował prace regionalnych polskich autorów. Studiował literaturę polską w odniesieniu do literatury czeskiej, koncentrując się szczególnie na kwestii literatury zaolziańskiej. W swoich badaniach literacko-historycznych analizował polsko - czeską wzajemność kulturową i jej projekcję w twórczości pisarzy polskich i czeskich. Publikował swoje prace badawcze w gazetach i czasopismach (Głos Ludu, Zwrot, Ogniwo), w czasopismach naukowych wydawanych przez renomowane instytucje naukowe. Wraz z Karolem Danielem Kadłubcem wiele lat redagował Kalendarz Śląski.