Podczas pobytu w oflagach wygłaszał wykłady na tematy prawnicze i religijne oraz zabiegał u władz obozowych o zapewnienie praktyk religijnych kolegom.
Od 1945 do 1962 ponownie zasiadał w Sądzie Najwyższym. W 1956 został jego prezesem i szefem Izby Cywilnej. Wraz z m.in. Władysławem Wolterem, księdzem Władysławem Padaczem i Wiesławem Chrzanowskim współorganizował Pierwszą Ogólnopolską Pielgrzymkę Prawników na Jasną Górę 3 i 4 listopada 1957. W związku z tym został odwołany z funkcji prezesa. Był także członkiem Komisji Kodyfikacyjnej Prawa Cywilnego przy Ministrze Sprawiedliwości oraz konsultantem poprawek do projektu kodeksu rodzinnego i opiekuńczego zgłoszonych w Sejmie przez Koło Poselskie Znak w Sejmie PRL III kadencji. Udzielał się w Duszpasterstwie Prawników Archidiecezji Warszawskiej i Komisji Prawnej Episkopatu Polski.
Spoczywa na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 27 wprost, rząd 3, grób 16).
W 1993 na wniosek Okręgowej Rady Adwokackiej w Warszawie imię Dobrzańskiego otrzymała ulica na warszawskiej Woli łącząca ulicę Ogrodową z aleją Solidarności. W uroczystości nadania nazwy uczestniczyli m.in. Jan Olszewski, Andrzej Stelmachowski, Adam Strzembosz, Zofia Wasilkowska i Maciej Bednarkiewicz.