thumb|Pomnik nagrobny Romana Krogulskiego i Walentego Klisiewicza Studia ukończył w sierpniu 1914 uzyskując dyplom doktora wszech nauk lekarskich. Z dniem ogólnej mobilizacji otrzymał powołanie do armii austriackiej i jako lekarz wojskowy w rezerwie służył w 13 pułku piechoty, a następnie w 100 pp, awansując na chorążego (1914), podporucznika (1915) i porucznika (1917). W dniu 29 października 1918, dowiedziawszy się o przewrocie w armii austriackiej, zorganizował wybór delegatów 3 narodowości, z których składał się 100 pp, stacjonujący wówczas w Piotrkowie. Sam stanął na czele grupy żołnierzy polskich i wspólnie z reprezentantami Czechów i Niemców wymógł na dowódcy swego batalionu zgodę na rozdzielenie pododdziału na 3 części. Żołnierzy narodowości czeskiej i niemieckiej po rozbrojeniu odesłano z garnizonu za granicę, a pozostawioną broń i amunicję oraz magazyny wojskowe przejęli Polacy. Walenty Klisiewicz przez krótki czas pełnił następnie obowiązki pierwszego komendanta wyzwolonego Piotrkowa. W listopadzie 1918 objął funkcję lekarza tamtejszej załogi wojskowej i pełnił ją do końca stycznia 1919. Następnie przez 3 miesiące pracował w oddziale chirurgicznym szpitala św. Łazarza w Krakowie.