księżyc w pełnił oświetla jej znaczną odległość, około 30 wiorst. Tak samo się czułem, gdy wychodziłem na wzniesienie, skąd widać majestatyczną rzekę oświetloną przez księżyc. To zapiera dech w piersiach, nie możesz oderwać się od oślepiającego, magicznego obrazu, dusza tęskni”. Zapytany przez Konstantego Konstantinowicza o cenę, artysta, wciąż myśląc, że ma przed sobą zwykłego oficera marynarki, odpowiedział: „Po co panu to wiedzieć? I tak go pan nie kupi: jest drogi”. Kiedy odwiedzający powtórzył swoje pytanie, artysta podał bardzo wysoką, fantastyczną jak na tamte czasy cenę pięciu tysięcy rubli i ku swojemu zdziwieniu usłyszał odpowiedź: „Dobrze. Rezerwuję dla siebie”. Dopiero po odejściu oficera marynarki Kuindży dowiedział się, że odwiedził go wielki książęO. Woronowa, Куинджи в Петербургe, Leninizdat, Leningrad 1986, s. 108.. Konstanty Konstantinowicz zapisał w dzienniku: „Powiedziałem Kuindżemu, że kupuję jego cudowne dzieło; zachwycił mnie ten obraz i mógłbym wiele dla niego poświęcić. Przez cały dzień, gdy zamykałem oczy, widziałem go przed oczami”.