Prezentyzm utrzymuje, że realnie istnieje tylko to, co jest teraz, natomiast teoria rosnącego bloku przyznaje realność przeszłości i teraźniejszości, ale nie przyszłości.
thumb|180px|Paradoks drabiny jest przykładem relatywności jednoczesności, gdzie ten sam eksperyment może dawać odmienne relacje czasowe w różnych układach odniesienia.
Współczesna fizyka, zwłaszcza szczególna teoria względności, utrudnia jednak utrzymanie idei absolutnej teraźniejszości. Zgodnie z zasadą relatywności jednoczesności obserwatorzy poruszający się w różnych układach odniesienia mogą odmiennie oceniać, czy dwa zdarzenia zaszły równocześnie, a fizyka nie daje podstaw do uznania jednego z tych opisów za obiektywnie uprzywilejowany.
Inaczej wygląda sytuacja w przypadku zdarzeń pozostających w relacji przyczynowej. Jeśli jedno zdarzenie znajduje się w stożku świetlnym drugiego, ich porządek czasowy pozostaje taki sam dla wszystkich obserwatorów. Poza takim układem nie da się jednak wskazać jednego, fizycznie wyróżnionego „teraz”, co wielu autorów traktuje jako istotny argument przeciw prezentyzmowi i na rzecz eternalizmu.