Z kolei George Ellis argumentował, że w niektórych modelach kosmologicznych czas bywa nieobecny nie dlatego, że nie istnieje, lecz dlatego, że teoria pomija część cech rzeczywistego świata. Oznacza to, że brak czasu w opisie matematycznym nie musi jeszcze przesądzać o jego ontologicznym statusie.
Hrvoje Nikolić proponował natomiast, że blokowy model czasu może pomóc w rozwiązaniu paradoksu informacyjnego czarnych dziur, ponieważ traktowanie czasu i przestrzeni na bardziej symetrycznych zasadach pozwala inaczej ująć problem zachowania informacji.
Zastrzeżenia Jednym z najczęstszych zarzutów wobec eternalizmu jest to, że nie potrafi on dobrze wyjaśnić doświadczanego upływu czasu. John Lucas twierdził, że obraz wszechświata blokowego nie oddaje ani szczególnej roli teraźniejszości, ani różnicy między przeszłością i przyszłością. Podobnie Karl Popper uważał, że determinizm i eternalizm trudno pogodzić z potocznym doświadczeniem czasu i zmiany. Sam eternalizm nie jest jednak po prostu równoznaczny z determinizmem ani fatalizmem, ponieważ dotyczy przede wszystkim ontologicznego statusu zdarzeń w czasie, a nie tego, czy przyszłość jest w pełni wyznaczona.