Część autorów szuka modeli, które zachowują intuicje o przepływie czasu bez pełnego powrotu do klasycznego prezentyzmu, inni zaś wskazują na kosmologię, grawitację kwantową i paradoks informacyjny czarnych dziur jako obszary, w których blokowy obraz czasu pozostaje sporny.
Osobny typ zastrzeżeń odwołuje się do perspektywy pierwszoosobowej. Vincent Conitzer argumentował, że część racji przytaczanych na rzecz A-teorii czasu zyskuje siłę dopiero wtedy, gdy uwzględni się uprzywilejowany punkt widzenia podmiotu, dla którego teraźniejszość i własne „ja” mają szczególny status.
Historia recepcji Antyk Debaty nad istnieniem obiektywnego przepływu czasu trwają od starożytności. Wśród najważniejszych stanowisk przywołuje się tu fatalizm, redukcjonizm i platonizm. W klasycznym fatalizmie zakłada się, że zdania o przyszłości już teraz są prawdziwe albo fałszywe, a więc przyszłość jest w pewnym sensie ustalona. Redukcjonizm podaje w wątpliwość, czy czas istnieje niezależnie od relacji między zdarzeniami, natomiast platonizm traktuje czas jako rzeczywistość bardziej autonomiczną i niezależną od tego, co się w nim dzieje.