Pomiędzy kamienicami wybudowanymi wokół kwartału Gabitzstraße, Opitzstraße, Yorckstraße i Herder Straße (Gajowicka, Żelazna, Jemiołowa i Grochowa) powstała lokalna elektrownia, zasilająca (prądem stałym, jak było to w tamtych czasach powszechnie we Wrocławiu stosowane) całą dzielnicę. Po wojnie, w 1968 roku, znalazło w tej lokalizacji (pod adresem Gajowicka 95) swą siedzibę Międzynarodowe Laboratorium Silnych Pól Magnetycznych i Niskich Temperatur.
Podczas oblężenia Festung Breslau w roku 1945, w pierwszej jego fazie, przy Gabitzstraße znajdowała się siedziba dowództwa obrony twierdzy. Natarcie Armii Czerwonej posuwające się od południa, m.in. wzdłuż tej ulicy (również z użyciem czołgów) wymusiło przeniesienie dowództwa obrony do centrum miasta. Przez blisko trzy miesiące od zamknięcia w lutym pierścienia oblężenia znaczna część zabudowy, znajdującej się pod nieustannym ostrzałem na pierwszej linii frontu legła w gruzach.
thumb|left|260px|„Ślepa” ulica ks. Jana Schneidera, pozostałość po fragmencie dawnej ul. Gajowickiej Odbudowa zniszczeń wojennych rozpoczęła się kilka lat później, w latach 50. XX w. i trwała w latach 60. i 70. powstały wtedy m.in. bloki w okolicach skrzyżowania z al.