Po dojściu Hitlera do władzy za obrazę niemieckiej głowy państwa w jednym z artykułów, stanął w 1934 r. przed polskim sądem w Królewskiej Hucie. Stwierdził, że skrytykował Hitlera nie jako głowę państwa, ale jako „przywódcę gangu przestępców”. Został uniewinniony. Od listopada 1933 r. publikował satyryczny dwutygodnik „Die Spritze” (Sikawka) – na okładce pierwszego numeru była karykatura Hitlera zatytułowana „Der Verführer – uwodziciel”. Po zawarciu w styczniu 1934 r. paktu o nieagresji między Polską a Rzeszą czasopismo przestało się ukazywać.

Kolejne numery „Katholische Volkszeitung”, bywały konfiskowane z powodu krytyki Hitlera. W październiku 1934 r. odbył się w Rybniku kolejny proces, w którym Trunkhardt został skazany za obrazę Hitlera na dziesięć miesięcy więzienia w zawieszeniu. W latach 1934–1936 miał cztery kolejne procesy, w których uzbierał dwa lata wyroków za naruszenie dóbr osobistych Hitlera.

Po wybuchu wojny w Hiszpanii podjął się obrony dwudziestu dwóch ochotników, zatrzymanych podczas próby przedarcia się przez Czechosłowację i dalej w stronę Półwyspu Pirenejskiego.