Początkowo władze habsburskie nie traktowały zajętej ziemi jako trwały nabytek i jedynie prowizorycznie przejęły polską administrację wojewódzką, w tym krakowską z siedzibą w Zatorze. Przejściowy był również pierwszy podział z 1773 zrywający z tradycją polskiego podziału na województwa, w którym omawiany obszar objął cyrkuł wielicki z siedzibą w Kazimierzu i jego trzy (z dziewięciu) okręgi (in. dystrykty, niem. Kreisdistrikte): Biała, Żywiec i Myślenice, których dokładny zasięg nie jest znany. Brakowało urzędników, którymi byli przeważnie przybysze z Austrii i Czech, w większości jeszcze drewnianych miasteczkach nie było stosownych budynków pod biura. W związku z tym w marcu 1775 liczbę okręgów zmniejszono, a likwidowane okręgi bialski i żywiecki objął dystrykt z siedzibą w Zatorze, na starym szlaku solnym do Wieliczki. W 1780 siedzibę okręgu przeniesiono na dwa lata do Kęt.