I-190 (ros. И-190) – prototypowy, radziecki, dwupłatowy samolot myśliwski zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Polikarpowa. Był to ostatni dwupłatowy myśliwiec tej wytwórni zaprojektowany i doprowadzony do etapu latającego prototypu.
Historia thumb|left|Wrak samolotu po awarii z 13 lutego 1941 roku Prace projektowe nad nową, dwupłatową maszyną myśliwską w biurze projektowym Polikarpowa rozpoczęły się w lutym 1938 roku. Były one efektem postanowienia Głównego Zarządu Sił Powietrznych z grudnia 1937 roku o zaprojektowaniu i budowie nowego samolotu myśliwskiego, zdolnego do osiągnięcia prędkości 500 km/h. Samolot miał być daleko posuniętą modernizacją sprawdzonego I-153. Zaprojektowano ten sam rodzaj kadłuba, który tworzyła metalowa kratownica kryta blachą duraluminiową do odkrytej kabiny pilota a reszta pokryta płótnem. Również płótnem pokryto metalowe usterzenie maszyny. Skrzydła w całości wykonane były z drewna, pokryte sklejką o grubości 1,5 mm. Powierzchnie płatów dodatkowo oklejano płótnem, kilkakrotnie lakierowano i na końcu dokładnie polerowano. Podwozie – główne i kółko ogonowe – chowane. Samolot napędzany był silnikiem w układzie podwójnej gwiazdy M-88 z trójłopatowym, metalowym śmigłem. Myśliwiec uzbrojony był pierwotnie w cztery karabiny maszynowe SzKAS kalibru 7,62 mm.