Planowano późniejsze przezbrojenie w dwa karabiny maszynowe UB kalibru 12,7 mm zamontowane nad silnikiem i synchronizowane z obrotami śmigła. Maszyna miała mieć również zdolność do przenoszenia podwieszanych pod skrzydłami bomb o maksymalnym ciężarze 200 kg. Prace nad samolotem nie miały najwyższego priorytetu. Dopiero gdy 19 lutego 1939 roku komisja makietowa, po zapoznaniu się z wynikami badań w tunelu aerodynamicznym Instytutu Hydro-Aerodynamicznym (CAGI) zatwierdziła kontynuowanie prac, podjęto decyzję o wybudowaniu w Fabryce Nr 1 w Moskwie dwóch samolotów prototypowych. Pierwsza z zatwierdzonych do budowy maszyn została ukończona w październiku 1939 roku. Gotowy samolot napędzany był silnikiem M-88BRL bez reduktora i nowe, również prototypowe śmigło AW-2. Zarówno silnik jak i śmigło, wraz z osprzętem wykonano jako pojedynczy blok technologiczny. Gotowy prototyp oblatany został 30 grudnia 1039 roku. Za sterami maszyny siedział pilot oblatywacz A. Żukow. Lot przebiegł pomyślnie. W trakcie kolejnych lotów na samolocie testowano jego właściwości lotne z użyciem różnych wersji silnika M-88, odpowiednio M-88, reduktorowy M-88R i M-88A oraz trzema różnymi śmigłami: AW-2Ł-1 o średnicy 2750 mm, AW-2Ł-2 o średnicy 2650 mm i AW-2Ł-3 również o średnicy 2650 mm. Próby nie przebiegały bezproblemowo.