W roku 1936 rozpoczął kurs dla wyższych dowódców, który jednak ze względu na stan zdrowia ukończył dopiero w 1938 roku. Dowodził tym pułkiem w czasie powszechnej mobilizacji po powstaniu Niemców sudeckich w 1938 roku. Po podpisaniu układu monachijskiego i częściowej redukcji armii czechosłowackiej w dniu 15 lutego 1939 roku został dowódcą 9 pułku piechoty w Kremnicy na terenie Słowacji i dowodził nim do momentu zajęcia Czechosłowacji przez Niemców, pułk wtedy wszedł w skład armii słowackiej. Wystąpił 30 marca 1939 z wojska i wrócił do Czech.
Po przybyciu na teren Protektoratu Czech i Moraw włączył się do ruchu oporu. Był organizatorem konspiracyjnej organizacji Obrona Narodu i zastępcą dowódcy krajowego w Lounach. W dniu 25 czerwca 1939 roku przekroczył granicę z Polską i zgłosił się do konsulatu Czechosłowacji w Krakowie. Pod koniec lipca 1939 roku przez Gdynię transportem morskim dotarł do Francji.
Po przybyciu do Francji początkowo był w dyspozycji dowództwa Czechosłowackich Sił Zbrojnych na uchodźstwie. W dniu 1 stycznia 1940 roku został dowódcą utworzonej we Francji czechosłowackiej 1 Dywizji Piechoty. Następnie w marcu 1940 roku został dowódcą 1 pułku piechoty tej dywizji. Pułkiem tym dowodził w czasie kampanii francuskiej w maju 1940 roku.