Po upadku Francji wyjechał do Wielkiej Brytanii. W sierpniu 1940 roku został szefem II Departamentu, a w czerwcu 1941 roku szefem III Departamentu czechosłowackiego Ministerstwa Obrony Narodowej. 15 stycznia 1943 roku został dowódcą Czechosłowackiej Brygady Piechoty w Wielkiej Brytanii.
W marcu 1943 roku wysłany został do ZSRR do Buzułuk, jako dowódca i organizator 1 Czechosłowackiej Samodzielnej Brygady i jednocześnie dowódca wszystkich oddziałów czechosłowackich na terenie ZSRR. 18 maja 1944 roku został dowódcą sformowanego I Czechosłowackiego Korpusu Armijnego, utworzonego ze wszystkich czechosłowackich oddziałów w ZSRR. Korpusem tym dowodził w czasie operacji dukielskiej. Po jej zakończeniu na wniosek dowódcy 1 Frontu Ukraińskiego marsz. Koniewa we wrześniu 1944 roku został odwołany ze stanowiska dowódcy korpusu.
W dniu 1 października 1944 roku został członkiem dowództwa ziem wyzwolonych początkowo w Chuście, a następnie w Koszycach.
W kwietniu 1945 roku został szefem wszystkich szkół oficerskich na terenach wyzwolonych, a już po zakończeniu II wojny światowej w dniu 1 czerwca 1945 roku został dowódcą II Korpusu Armijnego w Hradcu Králové, którym dowodził do 2 grudnia 1947.
Odwołany ze stanowiska ze względu na stan zdrowia, przebywał na urlopie zdrowotnym do momentu przeniesienia do rezerwy w dniu 1 kwietnia 1948