Nowe czasopismo miało być z założenia organem ruchu młodoserbołużyckiego, opozycyjnego wobec starszych działaczy narodowych. Pełni optymizmu młodoserbołużyczanie zamierzali ograniczyć klerykalne i konserwatywne wpływy w ruchu narodowym oraz bardziej związać go z chłopstwem, postulując duchowy sojusz chłopstwa i inteligencji. Redaktorem naczelnym Lipy Serbołużyckiej został Arnošt Muka, wtedy student filologii klasycznej i słowiańskiej na Uniwersytecie w Lipsku. Wraz z Jakubem Bartem oraz Janem Arnoštem Holanem (lipskim studentem filologii klasycznej i niemieckiej) należał do przywódców młodoserbołużyczan, zaliczał się do czołówki młodych górnołużyckich działaczy kulturalnych, miał też kontakty i rozeznanie w dolnołużyckim środowisku literackim, m.in. przyjaźnił się z dolnołużyckim poetą Mato Kósykiem.
Pierwszy numer Lipy Serbskiej ukazał się 3 listopada 1876 z podtytułem „Časopis młodych Serbow” (czasopismo młodych Serbołużyczan), obok Muki w jego redagowaniu uczestniczyli Bart i Holan. W październiku 1877 redakcję przejął faktycznie Bart, natomiast Muka zachował formalnie prawną odpowiedzialność za treść czasopisma.