Po wybuchu II wojny światowej przedostał się na Zachód, przez Włochy i Francję do Szkocji. Tam zgłosił się do formowanej 1 Samodzielnej Brygady Spadochronowej. Został przydzielony do kompanii łączności. We wrześniu 1944, w stopniu kaprala podchorążego i na stanowisku dowódcy radiostacji, wziął udział w przeprawie przez Ren i został ranny w bitwie pod Arnhem. Później został mianowany podporucznikiem. Na skutek odniesionych ran został zwolniony ze służby wojskowej. Otrzymał Krzyż Walecznych i odznaczenia brytyjskie.
W maju 1945 został mianowany wicekonsulem w Nowym Jorku i wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Ze stanowiska ustąpił w lipcu 1945 wspólnie z personelem konsulatu. Pracował tam także jako kierownik placówki Ministerstwa Spraw Wewnętrznych. W późniejszych latach był aktywny jaki pisarz i publicysta oraz prowadzący odczyty, których wygłosił 600 w 42 stanach amerykańskich. Wygłaszał je na uniwersytetach, także afroamerykańskich. Na Uniwersytecie Montrealskim został mianowany wizytującym lektorem, a później research attaché. W formie newslettera wydawał periodyk „Inside Poland”. Publikował na łamach „Myśli Polskiej”.