Został organizatorem i był wieloletnim prezesem emigracyjnego Stronnictwa Narodowego w tym kraju. Jako przedstawiciel SN został sekretarzem ukonstytuowanego w 1950 Przedstawicielstwa Rady Politycznej w Stanach Zjednoczonych (skupiającego działaczy PPS, SN, NiD), kierowanego przez Stefana Korbońskiego. Działał w Zgromadzeniu Europejskich Narodów Ujarzmionych (ACEN). Był wiceprezesem Rady Politycznej, a następnie Rady Jedności Narodowej w Ameryce. Był współzałożycielem i wiceprezesem wykonawczym Fundacji im. I. Paderewskiego w Nowym Jorku. Z ramienia tego podmiotu wyjechał w sierpniu 1956 do południowo-zachodniej Azji, celem zainicjowania programu stypendialnego na tym obszarze. Kilkumiesięczny pobyt zaowocował wydaniem w 1959 wspomnień z podróży w tym regionie, które w tym czasie były nieliczną polskojęzyczną książką o tym kontynencie. Był w składzie zarządu, rady dyrektorów założonego w 1961 Instytutu Romana Dmowskiego w Nowym Jorku, a w 1966 został jednym z wiceprezesów. Aktywny działacz Kongresu Polonii Amerykańskiej. Od 1976 zamieszkiwał w Anglii. Był członkiem naczelnych władz SN w Londynie.
Zmarł 21 listopada 1982 w Yorku. Został pochowany na cmentarzu w Heslington 25 listopada 1982.