Dodatkowych wiadomości dostarczają źródła zewnętrzne, np. relacje z ceremonii autos da fe.
Największy problem dla historyków stanowi pierwsze około 80 lat działania trybunału. Zachowało się wprawdzie szereg wzmianek współczesnych próbujących szacować liczbę osób skazanych przez inkwizycję w Sewilli, ale ich dokładność i wiarygodność budzi duże wątpliwości. Kronikarz Andres Bernaldez podał, że do roku 1488 inkwizycja w Sewilli wysłała na stos ok. 700 osób i pojednała z Kościołem ok. 5 tys. Statut „czystości krwi” przyjęty przez sewilską kapitułę katedralną w 1515 informuje natomiast, że od momentu ustanowienia inkwizycji aż do 1515 ponad 600 marranów zostało spalonych, a ponad 6 tys. skazano na inne kary. Dziewiętnastowieczny historyk Juan Antonio Llorente cytuje także inskrypcję (obecnie już nieistniejącą), którą umieszczono na siedzibie inkwizycji na zamku Triana, a według której od 1492 do 1524 w Sewilli spalono ok. tysiąca osób, a ponad 20 tys. pojednano z Kościołem. Jeszcze wyższe liczby podał szesnastowieczny historyk Jeronimo Zurita – 4 tys. spalonych i ponad 30 tys. pojednanych z Kościołem.