Na stosie spłonęła wówczas niejaka Maria de los Dolores Lopez, oskarżona o heretycki mistycyzm.
Trybunał inkwizycji w Sewilli został zniesiony po raz pierwszy w roku 1808 przez króla Józefa Bonaparte, który objął władzę z namaszczenia Napoleona Bonaparte. W 1814, po klęsce Napoleona i powrocie na tron króla Ferdynanda VII Burbona, inkwizycję przywrócono, ale sześć lat później w wyniku liberalnej rewolucji zniesiono ją definitywnie.
Zasięg terytorialny Trybunałowi inkwizycji w Sewilli przez niemal cały okres jego istnienia podlegały archidiecezja sewilska (z wyłączeniem archidiakonatu Ecija) oraz diecezja Kadyksu. Jedynie przez krótki czas (1491–ok. 1503) diecezja Kadyksu tworzyła osobny okręg inkwizytorski z siedzibą w Jerez de la Frontera.
Zasoby archiwalne i dane statystyczne Archiwum trybunału w Sewilli zaginęło po zniesieniu inkwizycji w 1820. Przechowywany obecnie w hiszpańskim Narodowym Archiwum Historycznym (AHN) zbiór zatytułowany Tribunal de la Inquisición de Sevilla obejmuje jedynie dokumentację dotyczącą przejętego przez państwo hiszpańskie majątku tego trybunału. Z konieczności zatem podstawowym źródłem do historii tego trybunału jest dokumentacja Rady Najwyższej i Generalnej Inkwizycji, której wszystkie trybunały inkwizycji hiszpańskiej składały raporty ze swej działalności.