W 1912 roku w środkowej części Schloßbrücke wstawiono łuk, co stanowiło całkowite zrealizowanie projektu Schinkla. Podczas II wojny światowej, w 1943 roku kompozycje rzeźbiarskie zostały zdemontowane ze względów bezpieczeństwa i umieszczone w porcie południowym w berlińskiej dzielnicy Spandau. Po wojnie most znalazł się we wschodnim, zaś kompozycje rzeźbiarskie w zachodnim sektorze okupacyjnym. W wyniku działań wojennych budowla doznała jedynie niewielkich uszkodzeń. Zostały one naprawione w latach 1950–1951. 1 maja 1951 roku most przemianowano na Marx-Engels-Brücke (pol. „Most Marxa i Engelsa”).
W 1981 roku, w ramach wymiany dóbr kultury między RFN a NRD Senat Berlina Zachodniego przekazał kompozycje rzeźbiarskie magistratowi Berlina Wschodniego. W latach 1983–1984 dzieła odrestaurowano i ustawiono w pierwotnych miejscach na postumentach mostu. W 1989 roku postumenty te zostały poddane renowacji. 3 października 1991 roku, w pierwszą rocznicę zjednoczenia Niemiec mostowi przywrócono nazwę Schloßbrücke. W kolejnych latach przy budowli prowadzono prace restauracyjne.