Podczas studiów związał się z nielegalnym organizacjami demokratycznymi, działał m.in. w "Synach Ojczyzny" oraz "Młodej Sarmacji" (potem Sprzysiężenie Polskich Demokratów) w grupie Piotra KuliczkowskiegoJan Kocznur. Mikołaj Kański. „Palestra”. Nr 5/12(48), 1961, s. 48-52, wersja elektroniczna. Za tę działalność relegowany z uniwersytetu lwowskiego przeniósł do Wiednia, gdzie dalej działał w tamtejszej polskiej konspiracji niepodległościowej, a po wyjeździe Jana Tyssowskiego stanął na jej czele. Będąc rzecznikiem polsko-czeskiego współdziałania nawiązał wówczas także kontakty z podobnymi sprzysiężeniami czeskimi. Po powrocie do Galicji pracował w administracji jednego z dominiów zachodnio-galicyjskich. Był również publicystą i współpracownikiem pisma "Lwowianin" (1842). Od 1844 czynny w konspiracji galicyjskiej na czele której stali Edward Dembowski i Leon Mazurkiewicz. M.in. pracując w administracji dóbr Grojec należącym do jednego ze spiskowców Adolfa Bobrowskiego był w istocie agentem sprzysiężenia na obwody wadowicki i sądecki. Współpracował wówczas ściśle z Franciszkiem Wiesiolowskim, Współorganizował także przygotowania do powstania na Podhalu - współpracując Janem Kantym Andrusikiewiczem. W grudniu 1845 przebywał w Wiedniu, gdzie agitował na rzecz powstania wśród polskich i czeskich studentów.